003.

Szłam razem z Hinatą przez boczne uliczki miasta, które nie dawały żadnego znaku życia. Rzadko odzywałyśmy się do siebie, chcąc jak najlepiej skoncentrować się na poszukiwaniach.
  Zastanawiało mnie jedno; jak taka duża dziewczyna mogła się zgubić? W wieku 15 lat sama błądziłam po nieznanych mi uliczkach Cellesi, nie przejmując się tym, że zgubię drogę powrotną.
  Nagle przed nami pojawiło się rozwidlenie drug. Spojrzałam znacząco na Hinatę.
-Nie jestem pewna, ale obydwie łączą się ze sobą na końcu...chyba.
-Więc rozdzielmy się. - stwierdziłam.
-Sakura... boczne uliczki miasta mogą być czasami niebezpieczne...
-Nic nam się nie stanie, Hinata. Uwierz mi. - poklepałam ją po ramieniu i ruszyłam w swoją uliczkę.
  Idąc tamtędy miałam wrażanie jakbym znajdowała się w jakimś mrocznym lesie. Stąpałam powoli po bruku, dokładnie patrolując teren. Nagle usłyszałam przerażony krzyk.
-Hinata? Hinata! - wrzasnęłam.
Co się stało? Zaczęłam biec przed siebie, szukając łączenia drug.
-Hinata, gdzie jesteś?!
Stanęłam nagle słysząc powolne kroki z naprzeciwka. Z ciemności wyłonił się mężczyzna odziany w czarny płaszcz. Cholera, mogłam posłuchać Hinaty. Zaczęłam cofać się do tyłu. Postać stanęła na chwilę wpatrując się w moje oczy.
-Szef się ucieszy. - mruknął zadowolony.
Ucieszy? O co mu... nie. Nie! Odejdź! - krzyczałam w myślach.
  Zaczęłam biec drogą powrotną jak najszybciej mogłam. Nagle zza rogu wyłoniły się czyjeś dłonie, które zręcznie wciągnęły mnie w ciemny zaułek. Wylądowałam na czyimś torsie. Mężczyzna pobiegł dalej - nie zauważył mnie, a raczej nas. Oddychałam ciężko, lecz nic nie powiedziałam, gdyż nieznajomy trzymał swoją dłoń na moich ustach.
-Sakura, uspokój się... - usłyszałam cichy głos.
Deidara? Puścił mnie abym mogła się obrócić. Przede mną stało trzech mężczyzn: Deidara, Sasori oraz Itachi - zaraz, on miał być sam.
-C-o wy tu robicie? - zapytałam drżącym jeszcze głosem.
-Usłyszeliśmy krzyk Hinaty, a byliśmy dość blisko żeby sprawdzić co się dzieje więc...
-Tutaj jesteś! - kpiący głos mężczyzny dochodził zza moich pleców.
Przełknęłam głośno ślinę i spojrzałam przestraszona na chłopaków.
-Myślałem już, że jesteś za szybka! A tu taka niespodzianka... kumple co? - poczułam na szyi jego oddech.
Sasori pociągnął mnie za rękę i ustawił za sobą. Wszyscy trzej nachylili się lekko, gotowi do starcia.
-Bez nerw! - mężczyzna roześmiał się i spojrzał na mnie - Masz szczęście, dzisiaj masz szczęście. - poprawił się i zaczął odchodzić.
-Cz-czekaj! Gdzie jest Hinata, dziewczyna z granatowymi włosami? - spytałam.
-Hinata? Nie znam... - odwrócił się do chłopaków - Tak jak mówiłem; dzisiaj masz szczęście.
Spojrzałam na niego nadal przestraszona. Odwrócił się do nas plecami i odszedł. Z nieobecnym wzrokiem zaczęłam kroczyć do przodu. Ręka Itachiego wylądowała na moim ramieniu.
-Gdzie idziesz?
-Hinata... muszę znaleźć Hinatę.
-Sakura... na pewno nic jej nie jest. - uspokoił mnie Sasori.
-A co jeśli ją dopadli?! - wybuchłam gniewem.
Chcieli ją tak po prostu zostawić? Strzepnęłam rękę Itachiego i spojrzałam przed siebie.
-Dziękuję za pomoc... - mruknęłam i zaczęłam biec w kierunku rozwidlenia drug.
-Cholera! - usłyszałam za sobą Deidarę - Idziemy za nią.
   Dotarłam do ścieżki, którą poruszała się moja przyjaciółka. Rozglądnęłam się nerwowo, aby sprawdzić, czy nie ma nikogo w okolicy. Pobiegłam dalej sunąc wzrokiem po okolicy. Za sobą słyszałam przyśpieszone oddechy chłopaków. Po 10 minutach dotarłam do kolejnego rozwidlenia, gdzie ujrzałam powoli kroczącą fioletowo-włosom.
-Hinata!
-Sakura? - spojrzała na chłopaków - Co wy tu robicie?
-Krzyczałaś... ja...
-Ach... - spuściła wzrok - Boję się kruków...
Spojrzałyśmy w bok, gdzie po chodniku kroczyło pięć ptaków.
-Jak szłam nagle się poderwały i....
Zrezygnowana zsunęłam się po pobliskiej ścianie budynku.
-Nawet nie wiesz jak mnie przestraszyłaś... - wybełkotałam.
-Przepraszam, Itachi - san, Sasori, Deidara. Przerwałam wam poszukiwania.
-Wiesz... - Deidara spojrzał na mnie - Nawet dobrze, że wrzasnęłaś.
-Coś się stało? - odwróciła głowę w moją stronę.
-Opowiemy wszystkim jak usiądziemy w jakiejś kawiarni. - odezwał się czerwono włosy spoglądając na ekran komórki - Naruto i Sasuke znaleźli tą dziewczynę.

~*~

Wiem, wiem... mam tendencje do krótkich rozdziałów, ale nie zabijajcie mnie :P A przynajmniej nie zabijaj Kimi bo chyba jako jedyna tutaj wchodzisz :P Przynajmniej są co tydzień ;3